Oto sekret, jak znaleźć we Mnie schronienie ducha. Oddać mi się jedynie dla Mnie, oddać mi się bez ograniczeń za to, że jestem, czym jestem.
Relacja z Jezusem może przypominać taniec – spontaniczny, pełen pasji, gdzie każdy krok jest odpowiedzią na niewidzialny rytm, któremu ciało się poddaje, a myśli mogą odpłynąć. Jezus zaprasza mnie do takiego właśnie tańca, w którym już nie kalkuluję, nie pytam „co z tego będę miał?”, ale zatracam się w Jego obecności, bo On po prostu jest. Oddać się Mu całym sobą, nie dla nagrody czy ulgi, ale dlatego, że On jest źródłem i sensem wszystkiego – to jest prawdziwe schronienie. W tej chwili oddania moja dusza przestaje być obserwatorem życia i staje się jego pełnym uczestnikiem, płynącym w nurcie Jego miłości. Oddanie bez granic to krok w nieznane, ale towarzyszy mu pewność, że On jest tam, by przyjąć mnie z otwartymi ramionami. To wyrywa codzienność z rutyny – każde spojrzenie, każdy gest staje się świadectwem Jego obecności.
Panie, naucz mnie, jak oddać Ci się w pełni – bez oczekiwań, bez zastrzeżeń. Spraw, aby moje serce tańczyło w rytmie Twojej miłości, znajdując w Tobie miejsce spokoju i nowego początku.
Dodaj komentarz