Płomień

To u Moich stóp, w Sakramencie Miłości, […] serce […] płonie płomieniem miłości.

Boża obecność, szczególnie w Najświętszym Sakramencie, rozpala nasze serca. Czujemy to czasem niemal fizycznie. W naszych ludzkich relacjach, nawet tych bliskich, chronimy się przed zdominowaniem, zawłaszczeniem przez drugą osobę. A tutaj Bóg, który jednym tchnieniem mógłby nas rzucić na kolana, oddaje siebie w nasze ręce. Bo kocha. To właśnie ta miłość rozpala moje serce. I to właśnie tam, w ciszy i skupieniu, mogę doświadczyć głębokiej, przemieniającej obecności Jego miłości, która porusza i ożywia najgłębsze zakamarki mojego wnętrza. U Jego stóp odkrywam, że nie muszę dążyć do wielkich słów czy spektakularnych czynów, aby zbliżyć się do
Niego – wystarczy, że jestem, otwierając swoje serce na Niego. Jezus pragnie, abym spędzał czas w tej ciszy, pozwalając, by Jego miłość zapalała we mnie płomień, który rozgrzewa nie tylko moje życie, ale także daje światło innym.

Panie, pozwól mi trwać u Twoich stóp i pozwól, by moje serce płonęło Twoją miłością. Napełnij mnie ogniem, który przemienia i niesie światło do życia innych.